نشست تخصصی عکاسی با عنوان “عکاسی مستند اجتماعی ایران (تحلیل دو رویکرد) در تاریخ 28 شهریور در محل موسسه برگزار گردید.
در این نشست دکتر زارع خلیلی به تشریح عکاسی مستند اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی و ویژگی های آن پرداخت. دو عکاس صاحب نام یعنی عباس عطار و کاوه گلستان در بحبوهه انقلاب به عکاسی پرداختند. هر کدام از آنها در آثارشان ویژگی ها و خصوصیاتی را ارائه کرده اند که می توان به تجزیه و تحلیل آنها پرداخت.
همچنانکه عباس عطار از دریچه دوربین به مکاشفه بصری می پردازد و نگاه عکاسانه او را وا می دارد تا از بطن موقعیت های معمولی، تصویری پرقدرت ایجاد کند، از طرف دیگر، کاوه گلستان، بودن در بطن حادثه و استفاده از دوربین به عنوان سلاحی که می تواند مناسبات قدرت را نشانه گرفته و بر بی عدالتی ها و تبعیض ها تاکید کند، را محور کار خود قرار داده اند.
عباس عطار خود را یک عکاس تمام عیار می داند که می تواند با عکسهایش ظرفیت های دیداری و ادراکی بیننده را ارتقا دهد و کاوه گلستان، خود را مبارزی می داند که می تواند از دوربین عکاسی به مثابه اسلحه ای برای جنگیدن بر علیه نظام قدرت مبارزه کند.
عکسهای عباس عطار نشان می دهد که کارکرد آنها علاوه بر خاصیت استنادی و وابستگی به زمان و مکان، وجوه هنری و تعالی جویانه از شرایط زمانی و مکانی را عرضه می کنند. همین خاصیت موجب ماندگاری عکسهای او می شوند.
در نگاه کاوه گلستان، کارکرد استنادی و اجتماعی بیشتر سنگینی می کند و اگر عکسهایی می توانند وجوه هنری را عرضه کنند، دغدغه کاوه گلستان را براورده نمی کنند.
علاقه مندان می توانند پاورپوینت زیر را دانلود و تحلیل عکسها و آثار این دو عکاس را ببینند.
برای دریافت پاور پوینت روی لینک زیر کلیک کنید:
Leave A Comment