انشاء تصویری به مجموعه عکسی گفته می شود که عکاس قصد دارد مفهومی را بیان کند. در واقع، انشاء تصویری از الگویی روایی پیروی می کند همانطوری که در انشاء ادبی قصد نویسنده بیان ادبی موضوع یا مضمونی است. بدین ترتیب، هر مجموعه عکسی را نمی توان انشاء تصویری گفت. ممکن است مجموعه عکسی بر اساس تناسبات فرمی ایجاد شده باشد. یا مجموعه عکسی از افرادی که در موضوعی زمانی یا مکانی مشترک هستند. بنابراین منظور از انشاء تصویری بیان هنرمندانه (ادبی یا تصویری) است. اگر به تاریخ عکاسی مراجعه کنیم، شاخص ترین عکاسی که مفهوم انشاء تصویری را ابداع کرد، ویلیام یوجین اسمیت،  William Eugene Smithعکاس آمریکایی است.

یوجین اسمیت از سال ۱۹۴۷ تا۱۹۵۴ برای مجله لایف چندین گزارش مصور عالی تهیه کرد.  به اعتقاد بسیاری از صاحب نظران، بهترین و گویاترین گزارش مصور اسمیت، دهکده اسپانیایی بود که به صورت ترکیبی عالی از عکس و کلام در سال ۱۹۵۱ تهیه شد. عکسهای این گزارش از روستای دورافتاده‌ای در غرب اسپانیا گرفته شد که مردم آن در فقر، کار و مذهب کاتولیک زندگی خود را سپری می‌کردند دیگر گزارش‌های مصور اسمیت ، پزشک دهکده، قابله سیاه پوست، آلبرت شوایتزر و میناماتا است.

دهکده اسپانیایی

 

 

 

دقت نظر او در انتخاب موضوعش و بیان تصویری مفهومی که در ذهن دارد، او را به روایت گری بی بدیل تبدیل کرد. بیان او صریح و گویا بود و همین موضوع، مجلات و نشریاتی که با آنها همکاری می کرد را خشمگین می کرد. او وسواس عجیبی داشت که عکسها را به ترتیبی که در نظر داشت صفحه بندی و چاپ کنند. اگر نشریه یا مجله ای ترتیبی که او در نظر داشت را رعایت نمی کرد، بلافاصله ارتباط خود را با مجله قطع می کرد.

دهکده اسپانیایی

 

بهتر است او را علاوه بر عکاس متبحر، یک کنش گر اجتماعی بدانیم. او همیشه آرزو می‌کرد که عکس‌هایش بتواند کسی را به تحرک وادارد و منشأ عمل و اثر بشود یا چیزی را تغییر بدهد؛ اتفاقی که از طریق عکسهایش صورت گرفت و موجب ویرانی یک بازداشتگاه، ساخته شدن بیمارستان برای یک قابله، مبارزه علیه بیماری، آلودگی محیط زیست و نژادپرستی شد. یکی از عکاسان ایرانی که شیفته کار یوجین تسمیت بود، کاوه گلستان است.

وجین اسمیت دربارهٔ خود می‌گوید: من یک ایدئالیست هستم اغلب احساس می‌کنم که دلم می‌خواهد هنرمندی در برج عاج باشم اما با این حال ضروری است که با مردم در ارتباط باشم بنابراین باید از برج عاج خویش خارج شوم برای این کار یک فتوژورنالیست هستم؛ اما همیشه بین طرز تلقی ژورنالیست‌هایی که به ثبت واقعیت‌ها می‌پردازند و هنرمندانی که با واقعیتها بیگانه اند مردم من بیش از هر چیز به صداقت در کار معتقدم صداقت با خودم.

نگاه کنجکاوانه و سرشار از حس یوجین اسمیت، به خصوص در دو پروژه «دهکده اسپانیایی» و «میناماتا را نمی توان ساده دید و ساده از کنار آن گذشت. ترکیب بندی های قوی و پرکنتراست عکسهای سیاه و سفید او از زندگی در دوران فرانکو در اسپانیا و یا تاثیر پساب هاب سمی حامل جیوه در روستایی در ژاپن را نمی توان از خاطر برد و فراموش کرد.
یوجین اسمیت را شاید بتوان به حق، یکی از بزرگترین عکاسان حیطه مستند اجتماعی دانست. عکاسانی که با دوربین عکاسی شان، چونان چشمی واقع بین، به قلب موضوع هجوم می برند و دریچه تازه ای را بر زندگی آدمهای پیرامون ما می گشایند.

ذهکده اسپانیایی

از منظر انشاء تصویری، کار او بسیار درخشان است. با تبحر کامل از موضوعات خود عکس می گرفت و برای این کار بر اساس آنچه در نظر داشت، دوربین خود را انتخاب می کرد. ممکن بود برای یک پروژه، همزمان از دوربین 35 میلیمتری، قطع متوسط و قطع بزرگ استفاده کند. زیرا هر کدام از این دوربین ها پرسپکتیو ویژه ای داشتند و او در جهت بیان آنچه در نظر داشت، دوربین مورد نظر را انتخاب می کرد. همین ویژگی نشان دهنده این بود که برای نگارش تصویری خود، از ابتدا طرحی در ذهن داشت و در تکامل و اجرای این طرح، روزها، ماهها و شاید سالها زمان صرف می کرد. وسواس او در انتخاب عکس در مجموعه عکس خود، مشابه ادیبی است که از میان واژه های متفاوت و هم طراز، دقیقا واژه ای مناسب و کارساز را انتخاب می کند تا منظور خود را بهتر بیان کند.

میناماتا

عکاسان زیادی پس از او مفهوم انشاء تصویری را دنبال کردند اما او با فاصله زیادی نسبت به دیگران، پیشتاز است. البته کسانی ایراد می گیرند که وسواس بیش از حد او در کار و یا پافشاری بیش از حد در اعمال سلیقه خود، به ضرر او تمام می شد. مجلات زیادی را به خاطر این موضوع رها کرد و عاقبت در فقر و تنگدستی گرفتار شد. در اواخر عمر می گفت حتی پول برای ظهور نگاتیوهایش ندارد. از افراد زیادی پول قرض می گرفت تا پروژه اش را به سرانجام برساند. هزاران عکس در هر پروژه می گرفت و راضی نبود تا بجز در مسیری که خود در نظر داشت، عرضه شود.

سالها پس از مرگ او بنیاد یوجین اسمیت تاسیس شد و گرنت یا پشتیبانی مالی مهمی ایجاد شد تا عکاسانی که در قالب انشاء تصویری فعالیت می کنند بتوانند از آن استفاده کنند. این گرنت 30 هزار دلار ارزش دارد و یکی از معتبرترین ها در نوع خود است. عکاس برنده موظف است از این گرنت برای تکمیل و بهبود مجموعه عکس خود استفاده کند. البته بنیاد یوجین اسمیت گرنت های دیگری نیز برای پشتیبانی عکاسان توزیع می کند.

مفهوم انشاء تصویری در دهه چهل میلادی توسط یوجین اسمیت پایه گذاری شد و امروز نیز این مفهوم در عکاسی به نحو قابل توجهی مورد استفاده و تکامل است. نام یوجین اسمیت با مفهوم انشاء تصویری گره خورده است.