یکی از مهمترین گزینه هایی که باید به درستی استفاده کنیم، انتخاب نوع (فرمت) و کیفیت تصویر است.

همه دوربین های حرفه ای و نیمه حرفه ای می توانند دو فرمت تصویری را ذخیره کنند که عبارتند از Raw و Jpeg.

اگر به طور خلاصه بخواهیم تفاوت این دو نوع را بررسی کنیم، به این ترتیب است که فرمت Raw که به عنوان فرمت خام یا پالایش نیافته نیز گفته می شود، مثل نگاتیو در سیستم های آنالوگ عمل می کند. در عکاسی آنالوگ، ما مجبور بودیم فیلم را تهیه کرده و درون دوربین قرار دهیم. بعد از عکاسی و ظهور فیلم، ما به نگاتیو دست پیدا می کردیم و کسی که نگاتیو را در اختیار داشت، به عنوان مالک آن شمرده می شد. با استفاده از نگاتیو ما می توانستیم در اندازه های مختلف عکس را چاپ کنیم. همچنین قادر بودیم عکس را روشن یا تیره و یا فقط قسمتی از عکس را چاپ کنیم. در واقع، روی نگاتیو هیچ تغییری صورت نمی گرفت و به عنوان ماده خام، چاپ های متفاوت و متنوعی را انجام می دادیم. نگاتیو همیشه دست نخورده بود.

در دوربین دیجیتال، مهمترین چالش این بود که چگونه نسخه دیجیتالی تهیه شود که حکم نگاتیو را داشته باشد. یعنی هم مالکیت عکس مشخص شود و هم اینکه به عنوان اصل و ثابت و بدون تغییر باقی بماند تا بتوانیم بسته به نیاز، نسخه های متفاوتی را از آن تهیه کنیم. از همین رو، فرمت Raw ایجاد شد. به فرمت  Raw گاهی  DNG هم گفته می شود که در واقع، Digital Negative است. این فرمت دارای بیشترین کیفیت و روشنایی و رنگ تصویر است. اطلاعات هر رنگ اصلی (قرمز، سبز و آبی) روی لایه های جداگانه ذخیره می شود. بنابراین امکان ویرایش در این نوع از تصویر بسیار زیاد است و ما می توانیم هر رنگ اصلی را به طور جداگانه اصلاح کنیم بدون اینکه به رنگ های اصلی دیگر آسیبی رسد.

از همه مهمتر ما می توانیم با این فرمت، اصالت عکس را حفظ کنیم زیرا اطلاعاتی که با این فرمت ذخیره می شود، شامل ویژگی های منحصر بفرد دوربین و شماره سریال های آنها است. این اطلاعات قابل تغییر نیستند بنابراین می توان ثابت کرد که یک عکس توسط چه دوربینی گرفته شده است. بدین ترتیب، مالکیت معنوی مربوط به صاحب اثر نیز حفظ می شود.

به فایل های Raw فشرده نشده نیز گفته می شود و به همین خاطر، هر عکس، حجم زیادی را به خود اختصاص می دهد. عکاسان حرفه ای ترجیح می دهند همواره این فرمت را انتخاب کنند زیرا علاوه بر مالکیت عکس، امکان ویرایش و ادیت زیادی را به عکاس می دهد و هر تغییر احتمالی، بر روی کیفیت تصویر بی تاثیر است. نکته مهم در این فرمت، غیر قابل تغییر بودن آن است بدین معنی که هر تغییری که روی این فرمت انجام می دهیم، برای ذخیره سازی باید بر اساس فرمت دیگر و فایلی دیگر انجام شود. این فایل همواره ثابت باقی می ماند و عکاس بسته به نیاز، هر تغییری را لاازم است انجام می دهد و بر اساس فرمتی دیگر ذخیره می کند بدون اینکه روی فایل خام، تغییری ایجاد شود.

در دوربین های کانن، انتخاب نوع و کیفیت تصویر بر روی گزینه Image Quality است. با انتخاب این گزینه، می توانیم تصمیم بگیریم که جه نوع فرمتی را برای ذخیره سازی تصویر انجام دهیم.

فرمت دیگری که در دوربین برای ذخیره سازی وجود دارد، فرمت Jpeg است. این فرمت فشرده شده است و همه اطلاعات روی یک لایه ذخیره می شود بنابراین از لحاظ کیفیت و همچنین ویرایش عکس، قابل مقایسه با فرمت خام نیست. چنانچه رنگی را بخواهیم اصلاح کنیم، روی سایر رنگ ها نیز تاثیر خواهد داشت. حجم این فایل معمولا یک چهارم و یا کمتر نسبت به فایل خام است. بنابراین روی کارت حافظه عکس های بسیار بیشتری می توانیم بگیریم. اما مالکیت عکس در این فرمت قابل استناد نیست یعنی هیچ دلیل قانع کننده ای نمی تواند مطرح شود که این عکس را شما گرفته اید.

روی هم رفته، مزیت های فرمت Raw ما را قانع می کند که این فرمت را انتخاب کنیم. چنانچه عکس ها از اهمیت زیادی برخوردار نیست و ضرورتی به مالکیت عکس وجود ندارد، گزینه Jpeg انتخاب خوبی است.

در همه دوربین های حرفه ای این امکان وجود دارد که همزمان هم گزینه Raw فعال باشد و هم گزینه Jepg. در این صورت، هر عکس که گرفته می شود، دو نسخه مشابه ذخیره می شود. عکس اصلی که قابل تغییر نیست و می توان مالکیت عکس را اثبات کرد و مانور روی ویرایش عکس زیاد است همان فرمت Raw است و عکسی که بیشتر برای دیدن در نرم افزارهای تصویری است، گزینه Jpeg لست.

با توجه به حجم بالای کارت حافظه در دنیای امروزی، پیشنهاد می شود هر دو گزینه فعال باشد.

در گزینه Jpeg این امکان وجود دارد که گزینه هایL  ویا M و یا S را انتخاب کنیم که به ترتیب گزینه Large و Medium و Small است. مسلما با انتخاب گزینه S می توانیم تعداد زیادی عکس بگیریم اما به علت حجم پایین اطلاعات، امکان بزرگنمایی و حفظ کیفیت عکس وجود ندارد. خیلی از افراد تازه کار یا علاقه مند هستند که با این اندازه تصویر عکاسی می کنند اما اگر عکس خوبی گرفتند، به خاطر کیفیت پایین، امکان شرکت در مسابقه عکس و یا چاپ مناسب را نخواهند داشت.

انتخاب صحیح نوع و کیفیت تصویر، می تواند ما را به نتیجه مورد نیاز یاری رساند.